هه‌ندێك له‌به‌ندبێژ، شایه‌رو فه‌یس مۆدیله‌كانیش كه‌له‌پچه‌یان ده‌وێت

هه‌ڵگورد جه‌لال
ئه‌گه‌رچى هه‌ڵمه‌ت و ئیجرائاته‌كه‌ى ئاسایش بۆ گرتنى تیكتۆكچییه‌كان و پاككردنه‌وه‌ى ئه‌و ئه‌په‌و رێگرتن له‌تێكچوونى زیاترى شیرازه‌ى خێزان زۆر دره‌نگ كه‌وت، به‌ڵام ئێستاشى له‌گه‌ڵدا بێت كارێكى زۆر باش بوو، پێم وایه‌ تاكه‌ بڕیارى دامه‌زراوه‌یه‌كى ئه‌منى بێت، كۆده‌نگى و پشتیوانى زۆرینه‌ى له‌گه‌ڵدا بێت، چونكه‌ ئه‌و ده‌ستگیركراوانه‌، ببونه‌ مۆرانه‌ بۆ تێكدانى شیرازه‌ى كۆمه‌ڵگه‌و شێواندنى ئاشته‌وایی كۆمه‌ڵایه‌تى و خێزانى، كارێكیان كردبوو.

هه‌مووان فێرى وشه‌ى نه‌شیاوو په‌لاماردان و وشه‌ى زبر بوبوون، هێنده‌ى نه‌مابوو هیچ رێزو سنورێك له‌نێوان تاكدا نه‌مێنێت. به‌ڵام هێشتا ئه‌م هه‌ڵمه‌ته‌ نیوه‌ ناچڵه‌، له‌به‌ر ئه‌وه‌ى جگه‌ له‌و جنێوفرۆشانه‌ى تیكتۆك، كۆمه‌ڵێك (به‌ندبێژ و شایه‌ر و گه‌عده‌چى) هه‌ندێك گۆرانى و شه‌ڕه‌ جنێویان هه‌یه‌، هیچى كه‌متر نیه‌ له‌لایڤى تیكتۆكچییه‌كان.

هه‌روه‌ها هه‌ندێك كچه‌ مۆدێل و فه‌یس مۆدێلیش هه‌ن، بونه‌ته‌ سه‌رچاوه‌ى بڵاوبوونه‌وه‌ى به‌ره‌ڵایی و هاندانى كچانى گه‌نج بۆ لاساییكردنه‌وه‌یان و له‌ده‌ستدانى هه‌موو شتێك، له‌پێناوى به‌ناوبانگ بوون و بوون به‌خاوه‌نى ئۆتۆمبیل و شوقه‌و گه‌شتكردندا.

بۆیه‌ باشتر وایه‌ هێزه‌كانى ئاسایش به‌ره‌زامه‌ندى داواكارى گشتى، ژماره‌ى كه‌له‌پچه‌كانى زیاد بكات و بیكاته‌ده‌ستى ئه‌و گه‌عده‌چى و كچه‌ خۆنمایشكارانه‌ش.

پەیوەنیدر